We kennen het allemaal. Het prachtboek met de kleurrijke illustraties dat iedereen zogenaamd in huis heeft om „beschaafd” over te komen en dat toch nooit iemand echt heeft gebruikt. Ja, de Kamasoetra.
Voor de gemiddelde westerling is het het ultieme naslagwerk voor seksuele acrobatiek: een soort oud-Indiase IKEA-bouwtekening waarbij je bij een verkeerd begrepen tekening eindigt met een uit de kom geschoten heup en een zeer verwarde partner. Maar daar zit de crux: wie denkt dat de Kamasoetra slechts een verzameling acrobatische standjes is om een regenachtige dinsdag op te vrolijken, heeft het punt volledig gemist. Het is niet geschreven voor de slaapkamer, maar voor de man van de wereld.
1. Het was niet „vies”, het was „social networking”
De Kamasoetra, geschreven door Vatsyayana, een man die overduidelijk veel te veel tijd had, was geen pikante gids voor de massa. Het was een levensstijlhandboek voor de nagaraka, de beschaafde stadsbewoner van het Guptarijk.
Het behandelt alles: hoe je je kamer inricht, hoe je je parfum kiest, hoe je een charmante gesprekspartner bent en, ja, hoe je je liefdesleven vormgeeft. In wezen een lifestylemagazine, alleen dan in het Sanskriet en met veel meer nadruk op het niet een totale saaipiet zijn. Seks was maar één hoofdstuk, niet het hele boek.
2. De mythe van de „acrobatiek”
De obsessie met de lichamelijke verrekkingen (die waarvoor je de lenigheid van een circusartiest en de rompkracht van een olympisch turner nodig hebt) is een moderne uitvinding. Vatsyayana was veel meer geïnteresseerd in het theater van het verlangen dan in de vraag of je met je oren je tenen kunt aanraken.
Zijn eigenlijke zwaartepunt? De kunst van het verleiden, de maatschappelijke etiquette van de romantiek en de vraag hoe je een huishouden runt zonder dat iedereen elkaar wil vermoorden. Wie echt probeert standje nr. 142 uit te voeren, heeft geen spirituele ervaring, maar nodigt hooguit een fysiotherapeut uit voor de volgende date.
3. De „spirituele” zwendel
We houden ervan onze begeerten in pseudomystieke gewaden te hullen, zodat ze „verheven” voelen. We noemen het „tantra” of „heilige vereniging”, omdat „We zijn gewoon geil en hebben een paar glazen wijn gedronken” niet zo goed staat op je cv. De Kamasoetra is daar volkomen eerlijk over: het gaat om genot, maatschappelijke rang en beschaving. Het is verfrissend transactioneel. Het belooft niet dat je het nirwana bereikt, maar dat je de populairste gast wordt op het volgende symposion.
Etymologische opmerking (van Say Sexology)
Laten we naar de naam kijken: Kamasoetra. Kama betekent „verlangen” of „genot” en soetra betekent „draad” of „aforisme”. Het is letterlijk een „draad van verlangen”.
De ironie: wij hebben die „draad” genomen en geprobeerd er een dwangbuis van „regels” van te weven voor hoe je seks hebt. Vatsyayana’s oorspronkelijke bedoeling was te laten zien dat genot een draad is die door het leven loopt. Wij, in onze oneindige wijsheid, hebben er een checklist van gemaakt. Als je de Kamasoetra leest en vakjes afvinkt alsof je je weekboodschappen in de supermarkt doet, heb je het punt officieel gemist.
Waar het eigenlijk om gaat
Waarom hierover schrijven? Omdat ik het heerlijk vind hoe we van een handboek over maatschappelijke verfijning een kaart voor slangenmensen hebben gemaakt.
Als iemand je de volgende keer wil verlichten met een „Kamasoetra-tip”, trakteer hem dan op een drankje en vraag of hij het hoofdstuk heeft gelezen over hoe je de meubels in de woonkamer schikt. Genot is geen performancekunst. En laat in hemelsnaam je heupen in hun kommen zitten. Je partner zal je dankbaar zijn.
Heb je ooit geprobeerd een „Kamasoetra”-standje na te doen en uiteindelijk de huisartsenpost gebeld? Of ben je verstandig genoeg om bij de klassiekers te blijven? Laat het me weten in de reacties. Ik beloof je geheimen te bewaren (grotendeels).